Sen olmadan dinmez hiçbir acım,
Önceden alışkındım kendi yarımı kendim sarmaya,
Her düştüğümde kalkmasını bilirdim çırpınsam da,
Ağlardım kimse duymazdı sesimi sessizlikten başka,
Göz yaşıma elimden başkası değildi usulca uzanan,
Her hatamda bir çizik attım ayakta zor duran canıma,
Ruhumun tamircileriydi yazılmamış bir kağıt ve kalem,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta