Sen olmadan dinmez hiçbir acım,
Önceden alışkındım kendi yarımı kendim sarmaya,
Her düştüğümde kalkmasını bilirdim çırpınsam da,
Ağlardım kimse duymazdı sesimi sessizlikten başka,
Göz yaşıma elimden başkası değildi usulca uzanan,
Her hatamda bir çizik attım ayakta zor duran canıma,
Ruhumun tamircileriydi yazılmamış bir kağıt ve kalem,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta