Fırtınalardan geldim sana,
Öyle yorgun ve öyle tükenmişçesine...
İki nefes aldım dudaklarından:
Biri cana, biri ciğerime.
Kırk yıldır tanıyor gibiyim,
Aldırmadım ele güne.
Kaç yarayla yaşar insan,
Kaç kez düşer derde?
Korkuyorum umutsuzluktan.
Bittim de geldim sana;
Canımı harladın bakınca.
Sanmak ziyan edermiş insanı,
Anladım için için yanınca.
Ölüp ölüp geldim sana;
Ruh çıkmıyor sen oldukça.
En çok zamana yeniliyorum;
Bilsen kaç kırık batıyor şurama.
Gözümün önündesin işte, orada!
Duyuyor musun sesimi?
Gözlerin bıçak; içim şerha şerha.
Anla ne olur,
Tükendim de geldim sana!
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 01:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!