Ben öyle bir insanım işte.
Uyumadan önce hep, en son ne zaman mutlu olduğumu düşünürüm..
Ve biliyorsun, bu biraz uzun sürer bulana dek.
O sebeple çok az uyurum.
Fakat ben seni sevdiğimden beri, uykumu alıyorum.
Çünkü biliyorum, seninle konuştuğum her an mutluyum..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta