Şüphesiz gözlerin aşkın eşiğidir
Ve içeri girilince suda yüzer nilüfer çiçekleri
parmakların dokunur derin anılara
Bir nehir taşır yüzünü ıslak bir sevdanın günahına
Kendi hücresin de ölürken şair
Ay yükselir her seviştiğinde de
yeşerir bütün tutkulu kayalıklar
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta