'toprağın rahminden gelen, arzın göğsüne inen
SEN! bilinen ve bilinmeyen, özlendikçe...'
Avucumda, sana yalnız hasret büyütüyorum
Bilir misin kahrımdan dağlar yaptım her gece!
Her gece yastığıma nehirler ısmarladım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta