Sana kışın avuçlarımda eriyen karını,
Sonbaharın yere ilk düşen, sararan yaprağını,
Yazın ise, o ılık güneşini,
En önemlisi de, ilkbaharda;
Kanlı gözyaşları dökebilecek bir serçeyi emanet ediyorum.
Sakın ha! O ilkbaharda,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta