Sana kışın avuçlarımda eriyen karını,
Sonbaharın yere ilk düşen, sararan yaprağını,
Yazın ise, o ılık güneşini,
En önemlisi de, ilkbaharda;
Kanlı gözyaşları dökebilecek bir serçeyi emanet ediyorum.
Sakın ha! O ilkbaharda,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta