Kirpiğinin gölgesi düşerken göz bebeğine,
Ve matem mayalanmışken sözüme,
Güneş olmak vardı,
Ay parçası yüzüne.
Yağmur gibi damlamak ayak izine,
Sefa olmak vardı yanı başında,
Bir ben olmak göz yaşında,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




tebrikler
tebrikler
kardeşim sen boş ver bu şiir ayaklarını okumayı sen markertine git sakız sat sen boşver bu işleri unut unut
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta