Ağlamak duyulu ağaçların ürkek çırpınışlarında
Ve insanlar ölüm satar köşe başlarında
Gül, kokar; bülbül öter; aşk, yaşanır sonunda
Hayat bilinmez bir resim
Varla yok arasında
Gül, kendini saklar, sorgusuz hayatlara
Yağmur, kokular salar; varoluş sevdasına
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta