Samiri’nin Buzağısı boynuzlarıyla asra iştirak ederken
Tekebbür, bencilliğin anaforunda kaybolup giderken.
İnsan, yoksun kalmış buzağıya kattığı ziynetlerinden.
Bir de rüzgârın alıp götürdüğü haya ve erdemlerinden.
Vahşi medeniyetin elinde oyuncaktır sanki hamaset.
Alın teri, arar kaybettiği ruhuna göklerden merhamet.




evet.. bu savaş sürecek ki kim kime kulluk yapıyor belli olsun. Tebrikler şiirden ötürü..
Henüz kıyamet kopmadı üstat.. Samiri neslinin kökleri kazınmaz kıyamet kopmadıkça.. Her daim var olurlar onlar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta