Alet oldu rüzgâr; Samiri’nin Buzağısı’na ses vererek,
Aydınlığın mumunu üfleyip onu karanlığa gömerek.
Musa: “Habersizsin gafletinden rüzgârın! ”, diyerek.
Tuttu Harun’un saçlarından göz yumdu zannederek,
Fütursuzluğun yüzüne şimşek gibi çakan Musa’nın
Gözlerine bakamadı rüzgâr; farkındaydı hayasızlığının.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




şiir güzel de.. 'hırsızın hiç mi suçu yok' Harun, Tur, rüzgâr suçlanıyor hep..
Tebrikler güzel şiir için
buzağı bahaneydi kalbi kaymış millete çünkü Peygamberleri aralarından ayrılır ayrılmaz hemencecik topukları üzerinde gerisin geriye dönerek şirke düşmüşlerdi güzel mesajlarla dolu şiiriniz için kutlarım selamlar
Turhan Toy
Çok güzel bir şiir... Kuran' kerimin mealini okuanlar daha iyi anlarlar, bir çok surede geçer ama TAHA suresinde çok açık ve tam anlatılıyor bu konu. Samirinin buzağısı da dört bir yanımızda böğürüyor bakalım.Allah doğru getire.Selam ve saygıyla
Ümran Tokmak
Çok güzeldi.. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta