“Bir bahar Oğuz atayım,
Bir baharı daha bekleyemecekmisin?
Giderken yalnızlığımı kollarına sarıp, gidemeyecekmisin?
Bir bahar daha, Oğuz atayım
Beklemeyi bilmezken
Bir günün sabahında ,gözlerimin ağrısını anlayamayacakmısın?
Sarhoşken söyle bana, sokağının ismini.
İmkânsız, bulamam bir daha seni.
Senin halinden ben daha yalnızım,
Karanlığım kasımdan geldi.
İstemedim hiç yanımda insanları,
Karanlık zaten içimde var.
Beni bir istanbul gibi düşün..
Sokaklarına benzet hatta.
Gecekondu evlerdeki mutluluk gibi..
İnsanlar, ağaçlar ,sözler, şiirler, kediler,
Hepsinde yalnızlık, hepsinde çaresizlik yorgunluk,bitkinlik, üzüntü, göz yaşları, hepsinde yalnızlık. Hepsinde çaresizlik otogarın kalkış saati yaklaşıyor, gece uyanma vakti. Gözlerini yumma sakın! Perdeni arala, yazık etmiş soldaki adam kendine, ön koltuktan bir ses, yenilmiş duygusu, kaç göz yaşının izi var bu camda. Kaç insan çaresizce el sallamıştır, kaç insan tek yol almıştır, kalkacak birazdan, her şey yol alana kadar devam eder .duygusuna yenilen toparlar kendini
Göz yaşı döken bitirir ağlamasını, ve ben hala aynıyım hala aynı yerde..
Tutsak kalmış bedenim derinliğinde
Kim neden arar nerde bulur bilmem
Kuşların özgürlüğünden tatmak istiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!