Hüzünlü bir güz akşamında,
Mum olsam şamdanında;
Mehtaba inat!
Aydınlatsam yalnız gecelerini...
Kollarının arasında tutuşsam...
Güneşe inat!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




mum biter,şamdan dolar..lakin ne mum, mumdur artık; ne de şamdan, şamdan!..:))))peki o zaman ne olacak?yenileri mi tutuşturulacak acaba, diye merak ediyorum valla!..nerede,nasıl,ne şekilde desem...şair bilir de'mi!çak kibritleri,kolaylı gelsin...
Merhaba;
İkide bir 'acemiyim şiirde' diyorsunuz ya; bu şiir, sizi yalanlıyor.........Tebrikler.Eeee, ne demişler:'Körle yatan şaşı kalkar.'....:)......Güzledi......
Bu güzel şiire kulak verecektir sayın Atay.. saklayacaktır ..segi ve saygıyla.. Neşer selman
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta