Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel ve içten ama Samatya'da olduğunuzu biraz daha netleştirebilirdiniz . Yoksa çıkar samatya'yı koy yerine mesela Ayvansaray'ı pek bir şey değişmiyor. Sanırım anlatabildim .
harika bir anlatım. çok içten ve samimi, 2002 de yazmış iseniz durum hala aynı.. hiçbir gelişme yok. tebrikler. 10 puan.. Gülce Şeren
harika bir anlatım. çok içten ve samimi, 2002 de yazmış iseniz durum hala aynı.. hiçbir gelişme yok. tebrikler. 10 puan.. Gülce Şeren
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta