Samatya’da güneş doğdu mu dostlar
Vurdu mu ilk ışıklar dalgaların üstüne
Sahilde bir telaş bir heyecan bir hüzün
Balıklarda bir korku, bir umut, bir bekleyiş
Habersiz bunlardan işe gidenler
Otobüs durağında gazete okurken
Karanlık yok olup uyandı mı çiçekler
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta