Yalnızlık fırtına öncesi sessizlik gibidir
Kargun sular dinik,
yıldızlar berrak ayşafağında
Ben sevgiyi fısıldarım içimdeki uzak sevgiliye
O beni görür,göz kırpar Samanyolu’ndan,
Gülüşürüz..
Bir duru su olurum, içim ısınır
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




tüteğine salık abim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta