Gözlerinde ki nuru gördüm.
Aşkı öğrendim aşık öldüm.
Saçlarını sarı sanardım,
Yanılıp yanından öyle döndüm.
Sevdim sevdim kuyuya düştüm.
Somutluktan bir müddet uzak kalacağım,
Yalnızlığım sana itafen kendimce kalabalığım.
Bu dünyaya tek başıma geldim ağlıyordum,
Yine bu hayattan gözyaşlarımla uğurlanacağım.
Sana yanıyordum sensizlik cehennemmiş.
İçinde sen var isen çıkıyor nesirlikten.
Mapus arkadaşım sen isen sayılmaz esirlikten.
Gönlüm vezirdi bir gururu vardı eskiden,
Aşkından ne gurur kaldı,ne hayır geldi vezirlikten.
Aklıma seni kazıyorum marangoz misali
Çıkmasın diye kalbime işledim güzelliğini
Artık çok düşünüp az konuşuyorum
Hiç üzülmüyorum tıpkı istediğin gibi
Üzülmemi istemezsin biliyorum
Bir kalbim yok sanardım da,
Yıllar boyu sende imiş,söylemedin.
Kafamı ona buna boşa yorardım,
Seni düşünmekmiş çaresi,söylemedin.
Sıcağı sevmem demiştim de sana,
Dünyanın geçici hevesine kapılmışım,
Şiir yazarken mış hecesine alışmışım.
Sevmeyi herhalde birtık abarttım.
Yaşamayı geç öğrendim salakmışım!
Kendime dem vurucam mütevazi gibi.
Sesini duydukça umut ederdim önceden,
Şimdi ne sesin ne de eser kaldı senden.
Umut etmek için hiç bir sebep kalmadı.
Tek sebebim sendin,seni aldın benden.
Uğrumda öl dersen ölürüm ,
Sen yolu göster ben körüm.
Aşkın yolunda gözüm köreldi,
Sen dur ben önden yürürüm .
Yazayım ellerim kırılırcasına.
-
Ravza Gökgöz
-
Ravza Gökgöz
Tüm YorumlarHer şiirinde kalbinin derinliklerini hissetmek mümkün. Sadece yazılmış kelimeler değil duygularla örülmüş birer yolculuk gibi her biri. Paylaştıkların bile böyleyken, bir de paylaşmadıkların olduğunu bilmek… İçinde ne kadar büyük, ne kadar özel bir dünya taşıdığını daha da iyi gösteriyor. Okudukça ...
Her şiirinde kalbinin derinliklerini hissetmek mümkün. Sadece yazılmış kelimeler değil duygularla örülmüş birer yolculuk gibi her biri. Paylaştıkların bile böyleyken, bir de paylaşmadıkların olduğunu bilmek… İçinde ne kadar büyük, ne kadar özel bir dünya taşıdığını daha da iyi gösteriyor. Okudukça ...