Ebedî mi sandın ki, yaşadığın saltanat?
Kibrini, nefsine, nasıl da inandırmışsın...
Söyle; Rahmân'dan izinsiz, kim olur, kol kanat?
Ne yazık ki, kendini, makamla kandırmışsın...
Sîman, oldukça sinsi; emellerin çok çirkin;
Sanki senin ecdâdın, bir şeytanın atası.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta