Eline vur ekmeğini al, tavrına maruz kalmış toplumun
Devletine olan kızgınlığıyla kapımı tıklatıyor bekleyişler.
Masumca diz çöküp yaslanıyorum kapı ardına,
Evde yokmuş gibi yapıyorum
Çünkü biliyorum.
Kapı aralığından bile sızacak olsa duygular,
Sen koşup cümlelerin tahtını yıkacaksın.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta