Akla hitap eden salt kelimeler herzaman dikkat çekmiştir.
Ancak hiçbirzaman bağdaştıramaz akıl sınırlarımızı.
Bir başka mantık bir öneri olabilir ancak kendi düşüncemizle örtüştüğünde, o zaman tek bir kelimede dahil olsa bize uygun yaşama bakışımıza denk düşecektir.
Oysa yaşama bakışımızın ayrıntısı, daima kelimede kifayetsiz kaldığı için çoğu kez akla aykırı düşüncelerimizle bağdaştırırız duyuşumuzun derinliğini...
Her insanın akla aykırı geldiği yada akıl sınırlarını aştığı anlarda,kendi sınırlarında,belirsizliğin en uç noktasında kendine doğduğu anlar olmuştur.
Bu yaşama doğuşunda ki manevi boyuttur.
Her insanın gerçekliğe ihtiyacı vardır.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta