Yitirmişim o çocukluk masumiyetimi.
Zaman yıkmış içimdeki parıltıyı.
Geçmişe dönüp baksam,
Bulamam kendimi,
Bulamam çehremdeki saf duyguları.
Değişmeseymiş bazı duygular,
Belki kalırmış ruhumuzda bir tutam mutluluk.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta