Sonbahar rüzgârlarıyla dalında keyifle sallanan yaprak
inmemek için salıncağından mızmız bir çocuk gibi
direnir yerçekimine karşı çocuksu bir inatla
(24 Şubat 2007/ İstanbul)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ne kadar direnirse dirensin zamanı gelen yaprak sararıp düşecektir...Mehmet Karlı
ama ne yazıkki düşer toprağın kucağına salına salına..
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta