Güzelliğin tınıları kulağımda çınlıyor.
Ağır geliyor notaları beynime, sabrımı ölçüyor dengesizce/sükûtuma eserek,her şey yerle yeksan.Bir kapı aralanıyor ardından,mavilerin esintileri vuruyor yüzüme.
Umudun ışığı gözlerimde gölgelendi ve göz ucuyla bakıverdim.
Derin ve sonsuzluğun arsızlığı peşkeş çekmiş "yeryüzüne" tehdit edercesine.
"Gel"diyor "gel fırtınalara inat gel,göğe salıncak kuralım"...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta