Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
merhaba salim abicim ben gülçin kardeşin.imla kurallarıyla ılgılı eleştirilerini buyuk bı saygıyla aldım fakat bılmenı ıstedıım bişey var edebiyatım ve dil kurallarım gayet yeterlı ve ıyıdır sedece bilgisayarım olmadığı ve param cok olmadıı ve ayrıca calıstığım için zamanı hızlı kullanmak adına oyle yazmak zorunda kalıorum.bılıyorum yalnıs elımde cok ıyı ve fazla siir var ve onları sızlerle bulusturamıyorum.buyuzden her gırdığımde uc dort tanesını hızlıca yazınca sımdıkı gıbı ımla fılen kalmıo 1 ay sonra param netım ve bılgısayarım olcak ozman ben ı anlarsın umarım.saygılar tessekkur ederım
Antoloji dünyasının sevimliliklerinden olsa gerek, kendini mücevher gibi gizlemiş bir şairle karşılaşıverme olasılığı gerçekleşiverdi. Birkaç şiirini okuyunca, tüm şiirlerini okumaya, takip etmeye karar verdim. Başarılarının daimî olmasını dilerim.