Saliha Ravza Olgun Şiirleri - Şair Salih ...

Arka plan , in miydin ; cin mi?
Seni bir türlü çözemedim.
Sevda mıydın , keder miydin?
Aydınlık miydin , karanlık mi?

Nedense hep gönlüm sana aktı.

Karar vermeni sağladı hatalarım.
Sana yaptıklarımı düşündükçe...
Kendimden nefret ediyorum.
Çarmıha germek istiyorum hataları.
Liğme liğme etsin yırtıcı kuşlar nedenleri.
Ah ben ah ben..

Gölle karşılıklı bakışırlar,kokular saçar etrafa...
Eteklerinde var Gevaş,bağı ve bostanlarıyla.
Gölün ötesinde Süphan dağı gülümser kendisine
Göl ile Artosu birleştiren ovadan geçersin Akdamar'a

Sağına düşer Çiçekli ve Edremit geçersin Gürpınar'a.

Yine bu gece sâhir haldeyim.
Aşkı beisle kederlerdeyim.
Sevdayı derun ve müptelayı aşklayım.
Bir lahza bile muhayyel mütefekkirdeyim.

Mukaddes sevdayı müşerrefleyim.

Gün olsaydım,ısımda ısınsaydın.
Yel olsaydım,esintimde serinleseydin.
Yağmur olsaydım,beni seyre dalsaydın.
Kar olsaydım,oyunlar oynasaydın.
Nur olsaydım,o gözlerlerle baksaydın.

İlk yemek yapanda,
Tuzu çok ,yağı az.
Tanesi bol,suyu yok.
Yapışmış tavaya ,dumanı çıkmış havaya.
Aç kalıyorsun akşama.
Tekrar yapayım derken aşçı gerek başına.

Ya seni hiç tanımasaydım,eksikti sevda yanım.
Ne kadarda tahir seviyorsun sen,abdestli her yanın.
Ahde vefa,ihanet etmez asla,benim çiğdemim.
Başın eğer önüne,göz kapakları tesettürün.
Namahreme sarf etmez kokulu,nakışlı tek kelam.

Gözlerim kapanıyor ayrıldım uzun geceden.
Ashabı Kehf gibi yatır üç asır,üç yüz dokuz sene.
Ya da Üzeyir(a.s) gibi yatayım bir asır,yüz sene.
Uyandığımda kabuslar çıkıp gitmiş hayatımdan.
Doğrulsam ikinci uykumdan hesap gününe...
Zangır zangır titrediniz,bak korkmuyorum ben.

Züleyha gibi sevmeli,düşük ihtimalli.
Sabır ile beklemeli,dua tecelli etmeli.
Yusuf gibi sevmeli;öte durmalı,durdurmalı.
Helalin olacağı günü sebatla beklemeli.

Leyla gibi sevmeli,ebediyete gitmeli.

Aşkım okundu mu kürsüden,yabana mühürlenir dudaklar.
Bir ömürlük yemin olur,sağa sola akmaz ayaklar!
Dünyanın tüm seslerine sağırdır artık kulaklar.
Tek fidanı beslemek adına,arklar ince ince akarlar.
Bu mühürlü söz,ne paslanır ne biter yüzyıllar.