Ganimet Salih’indir göz koyduğu her yerde
Nankör Salih yakınır, der kör talih körlerde
Oysa dört ayaküstü, düştü son ki seferde
Yeni adet çıkarttı dur merkebim dur be çüş
Ankara’ya varınca bir hoş oluyor bir hoş
Ayartılmış kokoşlar çağırtıyor gel diyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta