Salih Özalaşan Şiirleri - Şair Salih Öza ...

Avuçlarım kanıyor, yüreğimde sızı
Gözlerimde yaş yerine kan akışı
Bu gün bir başka kalbimin atışı
Seni kaybettim, yüreğimden bu gün

Sayfalar uçuşuyor masamda

Acıları bal eylemiştik biz seninle
Hüzünleri itmiştik elimizin tersiyle
Yıkılmak yoktu, hesabımız vardı kaderle
Hasret bırakma beni gülen gözlerine
Hani yılmayacaktık, sarılsa da afakımız
Gücümüz sevdamızdı, hüzünde yoktu durağımız

Hani neredeler
Sevdasından kor alevlerde yandıklarım
Issız gecelerde
İçin için gözyaşı dökdüklerim
İsmini dua edip dilimde
Tanrıya geceler boyu zikir ettiklerim

Dost, dost diye çokça boğuldum gözyaşına
Her döndüğümde arkamı, bıçağı yedim sırtıma
Kader şimdi seni çıkardı benim karşıma
Bilirim ki “Mehmet” asla ihanet etmez dostuna
Bir kardeştir, yüreği yüreğimle bir atar
Yıkılıp düşsem yerlere, beni ilk o kucaklar

Sevgi yürek işidir her yürek sevmesini bilmez
İnsanı yakan dost ateşidir her kişiye dost denmez
Dostu iyi olmayan dostluğun güzelliğini asla bilmez
Her ateşi söndürecek bir çare vardır
Ama dostun yaktığı ateş asla sönmez

Deme sakın yürek dediğin nedirki
Elime alsam bir avuç eder
O küçücük yüreğe sığdırdığım
Sevgiyi görsen eğer
Denizler ortasında bir nokta
Dünya içinde kaybolur gider

Bir sendin benim için
Hayatta Cennet’le ölçülen değeri
Bir sendin kavuşamadığım için
Beddualarla lânetlediğim kötü kaderi
Bir sendin yüreğimden yandığım için için
Karşısında ter döktüğüm, unuttuğum kelimeleri

Altlarında son model arabalar
Ceplerde sayısız kıredili kartlar
Yok hiç bozukluk yirmilik paralar
Kaçacak delik arıyor
Onlar geçerken yayalar
Kimi hap içer kimi ot

Kalbime kilitmi vursaydım
Sevmesin diye seni
Körmü etseydim gözlerimi
Görmesin diye seni
Farketmez hor gör
At yerlere beni

Hayallerimi gömdüm bugün
Gözyaşımla suladım toprağını
Daha gencecikti; çok erken bir ölüm
Mezarına koydum; gelinlik ile duvağını
Ellerimle kazdım derin bir mezar
İçerisi kapkaranlık zor sığdı onca umutlar