Üşüyen bir sabahın erkenin de,
İz bırakarak yürüyorum karın teninde,
O,Yokta varı arıyor kar içinde,
Aklım duruyor bir an neden ve niçin’den,
Evet, sanki ilk defa üşüyordum bu kış,
Eritti beni,yerlere hüzünlü bıraktığın bakış,
İnleyen vicdanlar da Salih'e ağlar,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
