Umutlarımız
Yağmur olup
Acıdan çatlamış
Bu kadim topraklara
Yağacak bir gün
Yediveren gül olup açacak
YALNIZLIĞINA YÜRÜYEN ADAM
Dünyaya gözlerini açtığın bu sokakta
Şimdi yürüdüğün bu yollar
Uzun yol hikâyendir
Aynı zamanda senin
YİTİKLERE AĞIT
Satarlarken bizi üç kuruştan pazarlara/çoluğu çoçuğu doldurdular mezarlara...
Nice uykusuz kalınan geceler ve
Yoksulluğun koynunda büyüdü
Bu çocuklar
Ne kral dinliyor
Ne başkan
Ne de tiran
Katıyor önüne
Hepsi oluyorlar bir tavşan
Karl Mar× mı
ZAMANSIZ
Zamansız vedaların hüznüdür
Aniden saran beni
Bedenim yük
Ruhum Hapistir sanki
Firar etmek istersin kendinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!