Saldım kendimi gôzlerindeki uçurumdan yüreğindeki sarp kayalıklara çarpmadan uzat avuçlarını parçalatma umutlarımı, aşkından aranan kaçağım dağ taş dolaştım sana sığındım gôğsünün çukuruna kitle ele verme iflah olmaz sevdamı, üşüyor içimdeki sokak çocuğu dondu tepeden tırnağa kur sobayı gülüşünle tutuştur, ısıt şu garibanı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta