içimde anlatamadığım bir çoşku var söyleyin neylem
kalmadı ne korku ne kaygı ne elem
ruhum sığmıyor artık bu kafese
kapına gelsem kovsan bile yüzlerimi eşiğine sürsem
gül kokunu eşiğinden ruhuma çeksem
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta