Uyanıyorum yine kan ter içinde seni sayıklayarak.
Gözlerim yerinden fırlarcasına, hem de bağırarak!
Bir gün değil her gün, adınla,
Ne zor oluyor ter içinde, mezar gibi o yataktan firlamak...
Ve işte yine, yine kendimi sokakta buluyorum koşarken, yalın ayak.
Bilmem gece saat kaç.
Kaldırımlar ıslak, bomboş koca sokak...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta