Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir gülmelik hartıra ve kahraman günlerin mağlup gecelerine de selam olsun. Şiirinize sevgiler.
ki yakmayı unutmasın cehennem.
Çünkü ölüyorum ben.
ünlem dergisinde okumuştum bu şiiri.çağrışımların çınladığı bir ürkü saatiydi belki o an.insan şiirlerde her zaman kendinden bir parça bulur...Nedense?
imgeyle kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta