Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sensiz bir gece
Saçlarının yayılmadığı yastık
Küçük ayaklarının duyulmayan sesi
Gözlerinin gülmediği bir yuva
varsın ama sana ait hiçbirşey yok ...,lginç mısralar ve çok güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta