Saksıda Kalbin Aynı

Seni karanlıkta buldum
sarının umudu yoktu ışıktan
yalnız bir günün provasıydı aynalar

Kaçtığın anda tabana kuvvet
yakalarken havadaki kuşları
asırlık ve bin asırlık diye ayırıp günü

Hissettin dokunduğumu
Anladın uykumun soluk rüyasından
Beni tanımıyor senin kadar

Sen sus Kahraman Aşık
sen biraz daha yakındaki kayık
hey sen aklın son durağında hanımhanımcık

Yanına gelen bayramlıklar
daha dün benden uzak bir pencereden rüyama
daha bugün suçlunun izinde fenerle aklıma

Neydi o şarkı

Artık gerçek olmayan hayaller bayramındayız
artık kiminin pusuya yattığı günleri siliyoruz tarihten
Artık senin adın bilmecelerde bulundu
benim yanımda olmaman sorun değil

Senin adın neydi

Selâm

anımsamak komik olmadı
izlemek fayda vermedi
umutlar da karanlığa gömülmüştü rüyalarla

Belki bir tabloda benim adımı arayan şaşkın tavuk
belki yine umut zaten yok diye haklı şefkatini arayan annesinin
belki yine korkak bir sorunun mert cevabında yokluğun

Yoksun

Selâm

Tarafını bilmediğim davetler
Yaradana sunmadığım hizmetler

bekleyenler arasında kıymetsiz hitaplar
Bir ışık yaksın diye bağıran cansız yarınlar

Onlar var artık aklımda
küçük bir satıra sığmış ayakkabın
çantanda birikmiş kitapların
onlar yok yarın da

Benim sevgimi tartan terazide tarzın
kendi yakınında bulduğun bir anımdan düşünce ağızlığını

Baksana biraz dışarıya
çık soluk al da dön

Demezler sana

dün tüfekle kovalayamadı diye bu başına gelenler
korkma onlar dün de vardı yazgında

sen kelimelerle ağla
gözyaşımı anladığında ara beni

Kaç gün soracak duyarlı kedi kalbini
kaç günümüz kaldı sandın dünden beri

Akıl oyunu bunlar
ver elini

Takmıyorum kafama ama duygusal eksiklik başımda ağırlık yapıyor
Yarının rengini hep bir tek kendi farkım biliyor

yazmakla bitmiyor ama korku
saçma olduğundan yarın yine bir gün beni unuttuğun yerde

tek suçlu sen
tek aptal ben olduğumda

Işıkları kapatın