Bahçede,balkonda,kaldırımda yaşayan,
Bazen bir cam kenarından dışarı bakan.
Kimi nasıl albenili,zarif bir orkideyle yarışan,
Kimi yağ tenekesinden,yoğurt kovasından.
Ama her biri sinesinde farklı güzellikler taşıyan…
Saksıda yaşayabilirdi belki bahçeden koparılan,
Olmasaydı saksının bağrında bir başka yatan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yürek sesiniz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta