Camille Claudel e...
Ve Sakountala yerleşir dünyaya
bürünür aşka.eğer ve orada bırakır bedenini
bir parçasını içinde tırnaklarının
ne acı,diyorum oysa aşk ve dünya...
taş bilir,Camille bilmez bunu
öğrenir...
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta