Sondu gece! Her gece gibi bitişindeki sabah sadece bende yoktu yada sonu bulamıyordu.
Ruhum kendi halinde iken bile ben o sabahı arayıp durdum ama o beni bulmaya cesaret edemiyordu sanki.
İlk sevgi,ilk sevinç,ilk aşk hep bana ters yollardan teğet geçti.Bulamadığım zamanlarda,
yada aramadığım anlarda beni buldu belki ama ben farkına varamadım.Bilinmez...
Son dalgada başladı rüzgârın sesiyle...Sahilden silindiğinde bir bitiş hikâyesi başlar her zaman bende nedense.
Sahip olamadığım bir denize bakarken gözlerimde beliren neydi; bana söyleyen hiç olmadı! Bilemedim...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta