Neden hep ruyasın ey yar,sabahlamadın hiç koynumda
Kokun tüter yastıgımada,sessizce başımı her koydugumda
Hislerim de bile,bile,bürünür sessizlige uyanır diye korkuda
Yetmiş milyon okur,bir sen bilip eremedin bendeki duyguya
Senin adına ruyalarım,rüyalarıma ızdırap,oluyor rahatsız
Melekmi desem hurimi ama geliyor bunlar kanatsız
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta