şehrim ey şehrim dağları dumanlı gözleri puslu şehrim
köhne kalmış gönülleri en yaşlı ve yorgun haliyle saran
dağın da otu,otunda bir kuşu bile bulunmayan
yaylasında hasatı hasatta suna gelinleri salınmayan şehrim
suskun çaresiz durma elin koynunda durma kurban olurum
özümsün beni ben yapan türkü kokulu şehrim
dilin yok ki anlatsan bana çoşsan aksann yüreklere doğru
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta