Hangi sessizlik büyütür insanın içindeki o eski sızıyı, bilir misin?
Rüzgârın dili var mıdır, yoksa biz mi ona anlam yükleriz?
Bir yurt arar gibi dolaşır kalp, kendi göğsünde bile yabancı,
Her adımda biraz daha eksilerek çoğalır hatıralar.
Ve insan, en çok yola düştüğünde anlar—
Hiçbir yere varmaktan çok, kaybolmaya meyilli olduğunu.
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta