Günün birinde sen
Herkesten ve herşeyden ırak,
Bir dünya yaratırsın kendine..
Var olan tüm kötülüklerden uzak.
Süslersin onu özene bözene.
Ne kadar güzellik varsa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İşte bazen böyle hünerli kalemlerin ucundan sözcükler bal misali damlar ve şiirleşir....tadı damakta kalası çok güzel bir şiir okudum..emeğinize,elinize sağlık....nice nice böyle güzel şiirlere...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta