Bir rakun yalnızlıgı çöktü ağacıma
Yapraklarımla katıksız orucum
Günbatımından gün dogumuna
Öyle mahsun ve uykusuzum
Yaralı kırlangıçtım bir başıma
Kibrit kutusu yalnızlıgımla
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta