Pencerelerimde hep bozkırız biz
Büyümeyen çocuklar ata elini
Güneşli günlerime saklarım sizi
Koskaca dünyada göçmeniz biz
Ellerimde tel tel örmeniz biz
Çözülmeyen fakirliğin sesini
2
Ve gökyüzünü
unuttu diye maviliğini dumanlar arasında
ve bulutları, o paçavralar içindeki sığıntıları
tutuşturacağım en son aşkımla,
Devamını Oku
Ve gökyüzünü
unuttu diye maviliğini dumanlar arasında
ve bulutları, o paçavralar içindeki sığıntıları
tutuşturacağım en son aşkımla,
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta