Yok zaten direnemem bu hayata, sensiz!
Dayanamıyorum bu hayata, hayallerim çok ağır.
Geceler sanki üstüme örtülüyor,
Buda belki de benim şanssızlığım.
Bekleyemiyorum senin dönmemeni,
Başkasının kollarında dans etmeni,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta