Bir avuç kül ve ıslanmış toprak
vardı ellerinde
saat geceyarısını geçince
üçgen mi yoksa daire miydi
çizdikleri gökyüzüne
saklambaç oynayan çocukların
yüzlerinde yansıyan
bir gülümsemeydi arkadaşlık
bilmeden sundukları birbirlerine
ne güzeldir beklemek bir sevgiliyi
ve sunmak bir çiçeği
daha kaç silgi gerek
silmek için kötülükleri
daha kaç çocuk ağlayacak?
ellerindeki bir avuç külü
yüreğimizden
ve ıslanmış toprağı
içlerindeki güneşle yıkadılar
yanlarında çocuklarda vardı o zaman...
Kayıt Tarihi : 17.7.2002 02:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!