Sonsuz kere aynı yalana inanmışlığımdan kan damlatıyorum yine kağıda
Dünya çapında edilmiş tüm küfürleri ediyorum kendime.
Yazı bittiğinde kendime olan bu kinimi de kaybedeceğim.
Çünkü yok oluyorum.
Beni,bir anne gibi
Kollarını, kucağını açmış bekleyen bir cehennem var.
Hâlâ gidebilecek bir yerim olduğu için şükrediyorum.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta