Sonsuz kere aynı yalana inanmışlığımdan kan damlatıyorum yine kağıda
Dünya çapında edilmiş tüm küfürleri ediyorum kendime.
Yazı bittiğinde kendime olan bu kinimi de kaybedeceğim.
Çünkü yok oluyorum.
Beni,bir anne gibi
Kollarını, kucağını açmış bekleyen bir cehennem var.
Hâlâ gidebilecek bir yerim olduğu için şükrediyorum.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta