Sonsuz kere aynı yalana inanmışlığımdan kan damlatıyorum yine kağıda
Dünya çapında edilmiş tüm küfürleri ediyorum kendime.
Yazı bittiğinde kendime olan bu kinimi de kaybedeceğim.
Çünkü yok oluyorum.
Beni,bir anne gibi
Kollarını, kucağını açmış bekleyen bir cehennem var.
Hâlâ gidebilecek bir yerim olduğu için şükrediyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta