Uzansam tutuverecek kadar yakınken çocukluğum,
Ne zaman eriştim bu yaşlarıma,
Hiç anlamıyorum.
Anamın ilmeklediği tığ işleri gibi detaylı, hafızamda geçmişim.
Oyalarla bezenmiş günlerime bakıp bakıp
Kah gülüyor, kah ağlıyorum.
Yazmalara tutkun,
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta