Uzansam tutuverecek kadar yakınken çocukluğum,
Ne zaman eriştim bu yaşlarıma,
Hiç anlamıyorum.
Anamın ilmeklediği tığ işleri gibi detaylı, hafızamda geçmişim.
Oyalarla bezenmiş günlerime bakıp bakıp
Kah gülüyor, kah ağlıyorum.
Yazmalara tutkun,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta